Basmanede bir tarih kendi halinde yok olmaya terk edilmiş.
Kent yoksullarının, tutunamayanların en dip noktası şimdi bu sokaklar eski zamanlardan kalma yaşanmışlık biriktirmiş evler. O ihtişamları günler çok gerilerde kalmış.
Daha çok Kürtler, Afrikalı göçmenler, Suriyeliler,başka hayata tutunamayanlar yeni konukları yıkık dökük, rutubetli, harabe evlerin, ucuz otellerin. Sokaklarda daha çok Kürtçe ve Arapça cümleler kuruluyor.
Arka sokaklara tırmandıkça başka bir ülkeye gelmiş gibi hissediyorum kendimi. Daracık çıkmaz sokaklar, biçimsiz evler.Ve bu sokağa gelen yabancıyı tedirgin gözlerle izleyen büyüklerin bakışları.
Kent yoksullarının, tutunamayanların en dip noktası şimdi bu sokaklar eski zamanlardan kalma yaşanmışlık biriktirmiş evler. O ihtişamları günler çok gerilerde kalmış.
Daha çok Kürtler, Afrikalı göçmenler, Suriyeliler,başka hayata tutunamayanlar yeni konukları yıkık dökük, rutubetli, harabe evlerin, ucuz otellerin. Sokaklarda daha çok Kürtçe ve Arapça cümleler kuruluyor.
Arka sokaklara tırmandıkça başka bir ülkeye gelmiş gibi hissediyorum kendimi. Daracık çıkmaz sokaklar, biçimsiz evler.Ve bu sokağa gelen yabancıyı tedirgin gözlerle izleyen büyüklerin bakışları.
Fotoğraf makinesini görünce çekincesiz poz veren çocuklar bir sürü soruyla hemen arkadaş oluveriyorlar.Beni ayrı çek diyerek özel pozlar verenler, kenarda çekinerek uzak duran sonradan davetimi büyük bir istekle yanıtlayıp poz veren, fotoğrafa bakayım deyip makineye koşan, kendini görünce heyecanlanan sevinen yoksulluktan, ilgisiz bırakılmış yabancı bir coğrafyanın, zor hayatların çocukları. Fotoğraflarımız ne zaman getireceksin diye sorup beni sıkıştıranlara haftaya bekleyin diyorum yine bu gün geleceğim. Sözümü tutmanın zor olacağını biliyorum, gecikse de gitmeliyim. Çocuk onlar fotoğraflarını görünce çok sevinirler dost oluruz sonra yine giderim aynı sokaklara..
 |
| Resim yazısı ekle |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder