2016 yılında Büyükşehir Belediyesinin daveti üzerine gittiğimiz Kitap Fuarı günlerinde dengbej evini ziyaret etmek üzere gittiğimiz gün kapıdan çıkmış belki evine gitmek üzere yola koyulmuş üç beş adım atmıştı ki bizi gördü. Durdu kendisini tanıttı kürtçe ben Amed bülbülüyüm dedi. Ve hemen bizim için şahmeran'ın resmi ,nin önünde söylemeye başladı. Çok mutlu olduk, ayaküstü sohbet edip sizi ziyarete geldik deyince geri döndü bizimle birlikte Dengbej evine girdi.Ve Oradaki diğer dengbejlerle birlikte bize çok değerli bir zaman dilimi yaşattılar. Bir kısmını kayıt altına aldık.
Alçak gönüllü, sevecen, çocuksu, güzel bir insandı. Bizim için özel olarak bir şölen sunmaları bizi çok duygulandırmıştı. Bu güzel insanlara ne yazık ki yaşarken çok sahip çıkamıyor olmanın acısı ve kederi içinden çıktığı halkın omuzlarında ağır bir yük olarak duruyor. Canlı kültür ve tarih taşıyıcısı bu değerli insanların önemini yaşarken anlamak ve gereken değeri vermek gerekiyor.
2016 yılında dengbej evinde tanımış olduk. Işıklar içinde uyusun.
Bu değerli insanlar tarihi zihinlerinde taşıdılar ve sesleriyle bu günkü kuşaklara taşıyıp aktardılar.
Çok önemli bir geleneğin az sayıda sürdürücülerinden bir kare.
Bu insanlar tarihin önemli bir parçası bütün söyledikleri imkanlar dahilinde kayıt altına alınmalı ve gelecek kuşaklara aktarılmalı.
