SOMA'DA 301 MADEN İŞÇİSİNİN KATLEDİLMESİNİN YILDÖNÜMÜ
Bir çok ilden gelen on bine yakın insan Soma'da katliamı protesto ederken çok az sayıda Somalı Madenci yakını mitinge ilgi gösterdi. Soma'da gelenleri istemediklerini belirten bir tavır hakimdi buraya niye geldiniz diyordu bir çok Somalı.Anlamakta zorlandım ilk bakışta hatta kızdım bunlar nasıl insan diye. Ancak biraz dikkatle bakınca durumun sanıldığından daha trajik bir yanı olduğunu fark ettim. Somada hiç bir üretim yok tarım bitirilmiş ne tütün ne zeytin kalmış. Topraklar ekilemeyince bütün Soma'da işsizlik ve açlık, çaresizlik,geleceksizlik hayatı karartıyor. Madenlerde çalışmak zorunda bırakılan Somalı ve çevre ilçelerden işsiz köylüler madenlerde ölümüne çalıştırmanın hazırlanmış alt yapısıyla köleleştiriliyor.Burada işe girmek için bile AKP üyesi yada torpili gerekiyor. Madenin kapısında AKP ye açık oy attırılıyor zaten mecburlar başka partiye atsalar işsiz kalacaklar.Madenlerde çok sayıda küçük ölümlü kazlar oluyor iki yada üç işçinin ölümü önemsiz haber değeri olmayan bir duruma dönüşüyor. Patlamalarda ayağı kolu kopanlar vahşice sömürülen ve hiç bir hak iddia edemeyen işçiler bu koşullara boyun eğmek zorunda kalıyor.
Bir gün bankacılar madenin çıkış kapısına stantlar kuruyor ve işçilere güler yüzle kredi kartları dağıtıyor. Ondan sonra işçiler nasılsa sonra ödeneceği için bolca alışverişe kışkırtılıyor. Kartı gören esnaf ne istiyorsa işçiye veriyor. Borç batağına saplanan işçi daha çok mesaiye kalıyor,daha çok yoruluyor, tükettikçe tükeniyor. Hiç bir baskıya zorluğa ses çıkaramıyor. Sendikacılar her akşam işletme yöneticileriyle keyifli vakitler geçirerek iyi bir ilişki geliştirerek işçilerin köleliğini pekiştiriyor. Sendikaya ulaşan çok hayati şikayetler duymazdan geliniyor. Yaşanan kazalar olağan hale getiriliyor.Sendikacı, Patron, Banka kıskacında kalan maden işçisi çocukları ve ailesi için dilsiz kalıyor bütün yaşadıklarına, öfkesini içine gömüyor. Göstermelik denetlemeler alınan başarı ve iyi maden ocağı plaketleriyle Hükumetteki bakanlar koronun aktif bir parçası haline geliyor. Şimdi bütün madenci aileleri borçlu ve AKP'nin parasal desteğine ihtiyaçları var. Ve oraya gelip protesto edenler gidince yaşanabileceklerden çekiniyorlar. İçlerinden isyan geçse de öfkelerini bastırıyorlar.Bazen dayanamayıp yol kenarında alkışlayanlar oluyor onların sustuklarını haykıranlara duygularını dışa vuruyorlar. Irkçı şoven duygularla zehirlenmiş gerçeği görmekte zorlanan gençler en küçük bir kışkırtmayla gelenlere saldırmaya hazır. Ama bu çaba boşa çıkarılıyor. Çok sayıda babasız çocuk,eşsiz kalmış genç kadın, evlatlarını yitirmiş ana baba bu güne kadar kutsal saydıkları devleti çok geçte olsa tanımaya başlıyor. Soma'daki sessizlik ve kenardan izleme onların duyarsız olduğu hiç bir değişim olmadığı anlamına gelmiyor.Fizik yasası orada da işliyor ve bilinç öfke birikerek umuda dönüşmek için patlayacağı güne hazırlanıyor. Şovenizm Soma'dada yeniliyor. Balkonlarına Türk bayrağı asan evlerin balkonlarından HDP kortejini alkışlayanlar, zafer işareti yapanlar, aydınlık geleceğin tohumlarının zorda olsa ısrarlı çabalarla tüm coğrafyada yeşereceği umudunu müjdeliyor.
İşçi sınıfı ve ezilenlerin sömürüye karşı birlikte mücadelesi aydınlık geleceğimizin yolunu gösteriyor.
 |
| BABASINI KAYBETTİĞİNDEN HABERSİZ |
 |
| BABASIZ KALAN ÇOCUKLAR KOROSU SOMANIN HESABI SORULACAK SLOGANI ATIYOR! |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder